Soğuk Savaş’ın bitişinden bu yana geçen 35 yılda, ABD ekonomisi büyük ölçüde finans, teknoloji ve tüketime dayalı bir büyüme modeli üzerinde yükseldi. Ancak, ‘iki siyah kuğu’ Kovid-19 ve Ukrayna Savaşı, tedarik zinciri krizleri, enerji şokları ve Çin’in yükselişi Washington’u Amerikan ekonomisinin geleceğine dair yeni bir muhasebeye zorlamış durumda. İlk başkanlık döneminde bu başlıkları sorgulamaya başlamış; ancak, yaşatılan siyasi türbülans nedeniyle yeterince konsantre olamamış olan Başkan Trump, Beyaz Saray’a ikinci kez yerleştikten sonra, ekibi ile şu başlığı net bir şekilde sorguladı; dünyanın en büyük ekonomisi üretmeden liderliğini sürdürebilir mi?
ABD Hazine Bakanı Scott Bessent’in son konuşması, bu soruya Trump yönetiminin cevabının hayli net olduğunu gösteriyor: “İhtiyaç duyduğu ürünleri kendisi üretemeyen bir ulus gerçekten güvende değildir. Kritik girdiler için düşmanlarına bağımlı olan bir ulus gerçekten egemen değildir. Ve ekonomisini tüketime indirgeyen bir ulus gerçekte refah ekonomisi değildir.” Bu cümleler yalnızca ekonomik bir değerlendirme değil, aynı zamanda yeni Amerikan Stratejisinin de manifestosu niteliğinde. Trump ve ekibi, 2. Dünya Savaşı sonrası, küresel düzeni şekillendirecek ölçüde hakimiyeti ve gücü olan ABD’nin geri gelmemesi halinde, yeniden inşa edilecek küresel düzende, bu defa ABD’nin sözünün daha zayıf kalacağının farkındalar.
Trump yönetimi, ikinci döneminde yalnızca vergi indirimleri veya gümrük tarifeleriyle yetinmeyecek hiç kuşkusuz. Asıl hedef, Amerikan ekonomisine adeta yeni bir format atmak. Üretimin ülkeye geri dönmesi, stratejik sektörlerde dışa bağımlılığın azaltılması, kritik minerallerden yarı iletkenlere kadar uzanan geniş bir alanda yerli üretim kapasitesinin artırılması ve dost ülkelerle yeni tedarik ağlarının kurulması bu dönüşümün temel sütunlarını oluşturuyor.
Yazının devamı için TIKLAYINIZ!