Adı Kuzey Atlantik Antlaşması Teşkilatı olan NATO, uzun yıllar Kuzey Atlantik’in en kuzeyini yeterince konuşmadı. Britanya Adaları’ndan İzlanda’nın kuzeyine, oradan Grönland çevresine uzanan ve giderek ısınan sular, ittifakın stratejik gündeminin fazlasıyla gerisinde kalmış durumda. Oysa bugün buzlarla birlikte eski jeopolitik kabuller de eriyor. ABD, Rusya ve Çin arasındaki Arktik rekabeti tahmin edilenden daha hızlı ve daha sert biçimde tırmanmakta.
Arktik artık yalnızca çevre ve iklim meselesi değil. Enerji kaynakları, kritik mineraller, yeni deniz ticaret yolları, askeri caydırıcılık, erken uyarı sistemleri ve denizaltı iletişim kabloları Kuzey Kutbu’nu küresel güç mücadelesinin yeni merkezlerinden biri haline getiriyor. Bu konuyu bir süredir Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığımızın değerli uzmanları Barış Sanlı ve Caner Can ile yaptığımız analizlerde enerji jeopolitiği ve enerji güvenliği boyutlarıyla değerlendiriyoruz. Ortaya çıkan tablo son derece çarpıcı.
Ukrayna Savaşı sonrasında Avrupa’nın yaşadığı enerji krizi, Arktik hidrokarbon kaynaklarına ilişkin yaklaşımı da yeniden tartışmaya açtı. Bir dönem bölgedeki petrol ve doğal gaz faaliyetlerinin sınırlandırılmasını savunan çevreler, bugün enerji arz güvenliği ile iklim hedefleri arasında yeni bir denge aramaktalar Jeopolitik gerçekler, enerji politikalarını yeniden şekillendirmekte.
Yazının devamı için TIKLAYINIZ!