Tarih boyunca gücün tanımı, hakim olunan kaynağa göre değişti. Bir zamanlar ‘toprak’ güçtü. Ardından ‘sanayi’. Bu iki başlığın sonrasında ‘enerji’, ardından da ‘teknoloji’ takip etti. Bugün ise yeni bir eşiğin içindeyiz: ‘Kuantum Çağı’na geçiyoruz. Bu çağda güç artık sadece silah sayısıyla, üretim hacmiyle ya da ekonomik büyüklükle ölçülmüyor. Gücün yeni tanımı, rakip veya düşmandan daha hızlı karar alma becerisi; daha doğrusu, hipersonik karar alma hızı becerisi.
1750’den bu yana süregeldiği ifade edilen Yakın Çağ dönemi bile artık kendi içinde bölünmeyi hak ediyor. 1750- 1950 arası sanayileşme ve mekanikleşme çağıydı: buhar, çelik, fabrika, kitle ordular. Güç, makineyle ve üretimle ölçülüyordu. 1950-2000 arası ise, nükleerleşme ve bilgisayarlaşma çağıydı: atom bombası, Soğuk Savaş, uydu sistemleri ve ilk dijital ağlar. Bu dönemde güç, yıkım kapasitesi ve caydırıcılık üzerinden tanımlandı.
2000’lerle birlikte ise dünya, bugüne kadar hipersonik hızla gelişen bir sürecin, algoritmaların, ağların ve otonom sistemlerin çağına girdi. Savaş alanında insansız hava araçları, sürü halinde hareket eden kara ve deniz platformları, siber saldırılar ve yapay zeka destekli komuta sistemleri öne çıktı. Artık cephe yok, sınır yok, ilan edilmiş savaş yok; ama her an süren, aralıksız devam eden bir rekabet ve çatışma ortamının tam ortasındayız. Bu rekabet ve çatışmanın kalbinde ise veri, yazılım ve karar alma hızı yer alıyor.
Yazının devamı için TIKLAYINIZ!